Kada je pre nepune tri godine Internetom prohujao neverovatni snimak nacinjen mobilnim telefonom – kako u crno kostimirani junak naoružan sa dve palice brani od huligana izvesnog nesretnika po imenu Robert Seneka vicuci ,,Ostavite ga na miru!“, vecina sveta je pomislila kako posmatra akciju pojedinca ,,na svoju ruku“ koji na nekom njujorškom parkiralištu uzima pravdu u svoje ruke i deleci i dobijajuci batine uz vrisku posmatraca uspeva da odbrani napadnutog i netragom nestane pojavom policije.

Da li je to bio neko na koga su akcioni filmovi i ponajpre stripovi o kostimiranim osvetnicima izvršili više nego preteran uticaj..? Ne.

Bila je to ,,obicna ispala“ ili bolje receno ,,nameštaljka“ koju je sa prijateljima izveo škotski scenarista, manipulator medija i šaljivdžija kakvog nema, po imenu Mark Milar, slavni stripar i tvorac novog lika te stripovske serije za MARVEL-ovu ediciju ICON pod naslovom KICK-ASS koju je maestralno ilustrovao Džon Romita Mladi, sin legendarnog Dž. Romite Starijeg koji je nekada davno, izmedu ostalih, crtao i epizode Spajder-Mena.

Kolektivna izložba “Platno od betona”, otvorena do kraja aprila u umetničkoj galeriji Univerzitetske biblioteke “Svetozar Marković” u Beogradu, okupila je umetnike različitih izraza i profila, a predstavlja svojevrsni pokušaj afirmacije i promocije beogradske crtačke/graffiti scene.

Osim rada na slobodnu temu, crtači su bili obavezni da prilože još po jedan rad koji, prema navodima organizatora, zapravo podrazumeva njihovo idejno rešenje, odnosno umetničku projekciju, za neki, od nažalost brojnih, sumornih beogradskih zidova.

Takođe, izložbom se iznova problematizuje odnos onoga što se najčešće prepoznaje kao umetnost ulice, njenog preplitanja sa nekim priznatim/konvencionalnim umetničkim formama kao što je pre svih mural, i najzad odnos aerosol kulture spram takozvane visoke umetnosti.

Kao takva, postavka poziva na dijalog o do sada neretko osporavanim pokušajima institucionalizovanja jedne, u osnovi, subverzivne umetničke prakse.

Na izložbi učestvuju: Dušan Rajić, Igor Bogdanov, Marko Ristić, Janko Počuča, Ivana Radić, Aleksandra Petković, Aleksandar Slivnjak, Bojan Stevanović, Aleksandar Milivojević, Marija Grujić, a autor izložbe je istoričarka umetnosti Simona Ognjanović.

Filmska Trilogija Milenijum postala jedna od najprodavanijih krimi-prica u istoriji. Muškarci koji mrze žene, prvi deo trilogije, bila je najprodavanija knjiga u Evropskoj uniji 2008. godine. Nažalost, Lašon nije doživeo da vidi kako njegove knjige postaju fenomen. Preminuo je iznenada 2004. godine, kratko nakon što je knjige predao svom švedskom izdavacu.

Pocetkom 2009. godine u skandinavskim bioskopima prikazan je film Muškarci koji mrze žene, i za samo tri nedelje videlo ga je 1,5 miliona gledalaca.

Muškarci koji mrze žene (u nekim zemljama poznat i kao Devojka sa tetovažom zmaja) bio je drugi na listi nezavisnih filmova sa najvecom zaradom u svetu u 2009. godini (iza filma Milioner iz blata, dobitnika Oskara). Isto tako, film Muskarci koji mrze žene, dakle prvi nastavak trilogije, dobitnik je nagrade Guldbagen za 2010. (engleski Guldbagge Award), koju dodeljuje Švedski filmski institut, u tri kategorije: najbolji film, najbolja ženska uloga i nagrada publike za najbolji film. Nagrada po znacaju za švedsku kinematografiju odgovara onome što je Oskar za Amerikance, i medu dobitnicima su u prošlosti bila mnoga poznata imena, ukljucujuci i Ingmara Bergmana. Filmska trilogija zasnovana na Lašonovom delu je stilizovana, inteligentna, mracna i uzbudljiva misterija, triler-drama sa neocekivanim i zapanjujucim otkricima.